Lala ve Alkışlar

Lala, bir tavus kuşuydu. Kuyruğu kocamandı. Büyük mü büyük... Gökkuşağının yeryüzüne yansıması gibi.

Her sabah gölete gider, bir tur döner, kuyruğunu açar, "Fiuuuvvv!" diye bir ses çıkarırdı.

Bir gün ormanda gösteri başladı. Lala yürüdü, döndü, kuyruğunu açtı... Alkışlar yükseldi! Ama sonra sahneye minicik bir serçe çıktı ve öyle güzel bir şarkı söyledi ki alkışların bir kısmı ona gitti.

Lala'nın bir omzunda yaramaz bir gölge sesi "Hemen parla, görmesinler serçeyi!" diye fısıldadı. Ama öbür omzunda ipek pelerinli, ışıl ışıl bir ses usulca konuştu:

"Sen yine sensin. O da kendi gibi. Onun sesi, senin rengin büyük." — Lala'nın ışıl ışıl sesi